Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

Με την πρώτη σταγόνα της βροχής

Κάπου τρεις μέρες ακούω το παρακάτω τραγούδι και μαζοχίζομαι
είναι ποίηση Ελύτη,

για καλοκαίρια που γίνανε χειμώνες και ανθρώπους που έφυγαν μακριά μας,
για εμάς που μείναμε "βουβοί"

"με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι, μουσκέψανε τα λόγια..."

"κατά που θα απλώσουμε τα χέρια μας τώρα που δεν μας λογαριάζει πια ο καιρός;"

"πολλά τα λόγια που είχανε, μοναδικό τους προορισμό εσένα"









Δεν υπάρχουν σχόλια: