Και πάλι στο γιατρό

θα πάω στον γυναικολόγο μου σήμερα, γιατί θέλει να με δει μετά την απόξεση...

Ευτυχώς θα το συνδιάσω με το να δω 2 φίλους που έκανα περσι και που πάντα μου θυμίζουν ανέμελες και ευχάριστες στιγμές, γιατί πραγματικά έχω βαρεθεί τους γιατρούς τελευταία.

φιλάκια, θα σας πω τα νέα...

Αποτελέσματα!

Πρώτα απο όλα να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον, τα σχόλια και τα μηνύματά σας!

Σήμερα το απόγευμα μου τηλεφώνησε ο γιατρός...δεν σας κρύβω πως όλη μέρα είχα αγωνία. Καμιά φορά σκέφτομαι τα νεύρα μου τα καημένα...μα πόσα να αντέξει ένα μυαλό χειμώνα-καλοκαίρι όταν έχει να αντιμετωπίσει τόσα; Πόσο κουράγιο θέλει κανείς για τη ζωή και την καθημερινότητα;;;Τι να σου κάνω και εγώ;;;

Ευτυχώς όλα καλά. Αυτό που αύξησε το πάχος του ενδομητρίου ήταν ένας πολύποδας αλλά όχι κακός. Καλώς φυσικά και αφαιρέθηκε. Η ιστολογική δεν έδειξε κάτι ανησυχητικό. ΟΛΑ ΚΑΛΑ είπε ο γιατρός...

Για μια ακόμη φορά ένιωσα πως η ζωή μου εξαρτάται απο ένα τηλεφώνημα. Μα τι να πει κανείς για τη ζωή....σου κάνει ότι θέλει, σε πετάει εκεί που γουστάρει, σε βάζει σε όποιο παιχνίδι αυτή επιλέγει και εσύ το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τρέχεις...να παίζεις και να χορεύεις...στους ρυθμούς της. Σκέφτηκα και τις 2 εκδοχές (θετικό/αρνητικό αποτέλεσμα) και κατέληξα στο να θυμηθώ πως ναι, η ζωή αλλάζει με ένα τηλεφώνημα...Έτσι δεν έρχονται τα πάνω-κάτω; Και εγώ απο τα απρόοπτα χόρτασα πραγματικά...Έζησα τόσα σκαμπανευάσματα, αρκετά για 2 ζωές.
Την Κυριακή το βράδυ(παραμονή της ιστολογικής και επόμενη της επέμβασης) βγήκα με τη "Σ" σε ένα μπαρ και καθως χαζολογούσαμε, της είπα: "δίχως να θέλω να βαρύνω τη συζήτηση, εμείς καθόμαστε εδώ και εμένα η τύχη μου γράφεται σε ένα εργαστήριο".... τραγικό αλλά αληθινό...πριν συμβεί το οτιδήποτε, μήπως έτσι δεν ήμουν πάλι; Ανέμελη κάπου παραθαλάσσια, καιρός τέλειος, θάλασσα κάλμα...

Τέλος πάντων....τέλος καλό....Είναι μια όμορφη μέρα σήμερα, γιατί είναι μια μέρα όπως όλες οι άλλες. Τίποτα δεν άλλαξε, και αυτό είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ! Ας μην σκέφτομαι άλλες εκδοχές της απόξεσης, πέρα απο την πραγματική, τελικά δεν είχα τίποτα! Και συνεχίζω τη ζωή απο εκεί...

φιλιά και καληνύχτεςςςςςςςςςς!

Η απόξεση

έγινε, όπως ήταν προγραμματισμένη χθες στη 13.00. Με συνοπτικές διαδικασίες και ευτυχώς δεν κατάλαβα τίποτα. Η μέθη είναι ουσιαστικά ολική αναισθησία αφού δεν νιώθεις τίποτα. Κοντά μου είχα δυο φίλες τη "Σ" (βεβαίως-βεβαίως) και τη "Β". Την ξαδέρφη μου και τη μαμά μου, μαζί με τη θεία μου. Κοινώς "πολύ λαό", εγώ τους είπα πως δεν ήταν ανάγκη να έρθουν αλλά όλες επέμεναν...βέβαια όλο αυτό είχε το καλό του, πέρασε η ώρα γρήγορα, πάντα περνάει όταν έχεις παρέα αγαπημένα σου πρόσωπα, έτσι δεν είναι;
Ευτυχώς δεν πονάω πουθενά, είχα λίγη, πολύ λίγη αιμμοραγία χθες και σήμερα είμαι σαφώς καλύτερα. Χθες δεν μπορούσα να κοιμηθώ όταν επέστρεψα το απόγευμα απο την κλινική, και ήρθε η "Σ" για παρέα και είδαμε τρεις ταινίες...Το χθεσινό σκηνικό θύμιζε πολύ τον κρύο εκείνο χειμώνα των χημειοθεραπειών, μόνο που αυτή τη φορά δεν είμαι πρισμένη, τα μαλλιά μου είναι μακριά και πυκνά, δεν έχω την μαστεκτομή, και το κυριότερο...δεν έχω εκείνη τη "βαθειά στεναχώρια" της όλης κατάστασης που με πλάκωνε στο στήθος. Ναι, η καρδιά μου είναι ξαλαφρωμένη. Δεν ξέρω πως, αλλά τον βρήκε τον τρόπο της και ανάσανε αρκετά. Το μόνο τωρα που περιμένω είναι τα αποτελέσματα της ιστολογικής που βγαίνουν ή αύριο ή μεθαύριο....για να δούμε....προς το παρόν δεν έχω αγωνία, αύριο ποιος ξέρει; Επιλέγω να χαρώ όμως τη σημερινή μέρα!

φιλιά!

wish me luck!

Απο ότι φαίνεται θα χρειαστώ λίγη καλή τύχη για τις επόμενες μέρες και πολλή αισιοδοξία.

Ο λόγος;
Μια επίσκεψη την Πέμπτη που μας πέρασε στον γυναικολόγο μου, με φέρνει σήμερα σε χειρουργική καρέκλα.
Η αιτία;
Το πάχος του ενδομητρίου μου αυξημένο κατά πολύ απο την τελευταία μέτρηση του Απριλίου. Απο 5χλ λοιπόν, έφτασε τα 14. Στην αρχή τρόμαξα με τα νέα, στη συνέχεια κάπως ηρέμησα άλλα όπως και να έχει πρέπει σήμερα να πάω για απόξεση και επιπλέον να περιμένω και τα αποτελέσματα της ιστολογικής. Η μικρο-επέμβαση θα γίνει με μέθη.
Όλο αυτό με βρήκε τελείως απροετοίμαστη και να βαριέμαι πολύ την όλη διαδικασία αλλά εδώ που έφτασα, δεν μπορούσα να το αφήσω στην τύχη του και εξηγώ. Κατά πάσα πιθανότητα το πάχος του ενδομητρίου αυξήθηκε απο το γεγονός πως το ενδομήτριο ετοιμάζεται να "δώσει" περίοδο (να τα πούμε απλά), ο κύκλος μου σταμάτησε το καλοκαίρι του 2008 κάνοντας ενέσεις (zoladex) και τώρα έχω ένα χρόνο που σταμάτησα τις ενέσεις και είμαι σε αναμονή. Επειδή όμως η αναμονή της περιόδου αναστατώνει τον οργανισμό και τον ξυπνά απο τον λήθαργο στον οποίο εσκεμένα τον έριξαν οι γιατροί επι κάπου τρια χρόνια, και ενεργοποιούνται κάθε είδους ορμόνες που κοιμούνταν κάποτε, πρέπει απο εδώ και πέρα να είμαι περισσότερο alert για τις ωοθήκες μου. Ο γυναικολόγος (λογικό) δεν μπορούσε να είναι σίγουρος αν το ενδομήτριο "περιμένει" περίοδο ή η αύξησή του οφείλεται σε καρκινογέννηση. Όπως διαβάζεται, τα ακούω και τα λέω έξω απο τα δόντια, και όσο και αν φρίκαρα προχθές στο άκουσμα όλων αυτών, σήμερα που ξυμέρωσε Σάββατο και που σε λίγες ώρες πάω για την απόξεση, που θα περάσω τις πύλες κλινικής και θα φορέσω πάλι ρόμπα χειρουργείου, προσπαθώ να κρατηθώ ψύχραιμη....Κύριος είδε βέβαια πως θα είμαι περιμένοντας τα αποτελέσματα της ιστολογικής....αλλά επειδή πολύ απλά δεν ξέρει κανείς τι θα προκύψει, θα προσπαθήσω να παραμείνω κουλ...

Εκεί στον γιατρό σκέφτηκα πόσο έχει αλλάξει η ζωή μου! Πέρασαν τόσα χρόνια απο το χειρουργειο του Δεκέμβρη 2007, κι όμως, όσο και αν άφησα πίσω μου τη λέξει καρκίνο, όσο και αν όταν με βλέπεις δεν περνά ούτε στο απειροελάχιστο πως εγώ είμαι καρκινοπαθής, κι όμως...προχθες, σκέφτηκα πως δεν θα ηρεμήσω ποτέ...είναι αυτό που πολλές φορές λέμε μεταξύ μας οι καρκινοπαθείς (και νομίζω έλεγε και η sundy) δύσκολα θα μπορέσουμε στο μέλλον να έχουμε απλά έναν πονοκέφαλο, πάντα θα σκεφτόμαστε μήπως έιναι κάτι άλλο, σε σχέση με το βεβαρυμένο μας ιστορικό...Δεν ξέρω πότε θα μπορέσουμε να βρούμε την ηρεμία που ζητάμε...Για μια ακόμη φορά σκέφτηκα πως εκεί που όλα κυλούν, που έχεις τόσα περάσει μα και ξεπεράσει, έρχεται ένα εμπόδιο και πάλι σκοντάφτεις...! Και πάλι πρέπει να σηκωθείς. Μαύρες σκέψεις περάσανε απο το μυαλό μου αυτές τις μέρες...δεν είχα διάθεση για πολλά...έμεινα σπίτι και ξάπλα χθες όλη μέρα. Και αν ξανα έχω καρκίνο;;;;Κανονικά δεν θα έπρεπε καν να το αναφέρω, να το σκεφτώ, πόσο μάλλον να το γράψω...άλλα έτσι είμαι εγώ, και πολύ σκέφτομαι, και πολλά γράφω :-Ρ

Σας αφήνω και παω στην κλινική, να μου είστε καλά, θα σας φέρω νέα!
φιλια!


Το ενδομήτριο είναι ένας χιτώνας που καλύπτει το εσωτερικό της μήτρας (μητριαία κοιλότητα) και κάθε μήνα παχαίνει και εμπλουτίζεται με θρεπτικά συστατικά για την ανάπτυξη του εμβρύου.

Αν τελικά δεν γίνει γονιμοποίηση του ωαρίου (δεν γίνει δηλαδή σύλληψη) τότε όλος αυτός ο χιτώνας αποβάλλεται με την περίοδο. Δηλαδή κατά την περίοδο αποβάλλεται το ενδομήτριο, μαζί με ποσότητα αίματος, προκειμένου να αναπτυχθεί νέο ενδομήτριο για τον επόμενο κύκλο.