Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010

Για μια ακόμη φορά

Για μια ακόμη ανάρτηση εδώ. Δεν ξέρω τελικά τι είναι αυτό που μας φοβίζει, το να αποχωριστούμε μια κατάσταση η το να μείνουμε στα ιδια…; Είναι δυο δρόμοι ακρως αντίθετοι μα το ίδιο ριψοκίνδυνοι θαρρώ, ο καθένας κάτι σου δίνει και κάτι σου στερεί.
Εκεί που ξάπλωνα δίχως να μπορεί να με πιάσει μεσημεριανός ύπνος σκέφτηκα κάτι που είχα σκεφτεί και δυο χρόνια πριν. Σε μια σύντομη ζωή όπως αυτή που ζούμε, γιατί να μην μπορούν τα πάντα να είναι αγγελικά φτιαγμένα; Δεν ζηταω τον παράδεισο για τους ανθρώπους, όμως σίγουρα όλα θα μπορούσαν να είναι πιο «εύκολα» και πιο «απλά». Δεν βρίσκω το νόημα της οποιασδήποτε αρρώστιας όπως δεν βρίσκω και το νόημα της οποιασδήποτε αναποδιάς και δυσκολίας. Γιατί να υπάρχει το «καλό» και το «κακό»; Θα μπορούσαμε κάλλιστα να ζούμε μόνο με το καλό και όλα πρίμα… επίσης, γιατί να ξοδεύουμε ώρες, μέρες, μήνες και ολόκληρα χρόνια ψάχνοντας κάτι που θα φωτίσει την ζωή μας, που θα την κάνει πιο λαμπερή; Η ανθρώπινη φύση είναι τόσο ευάλωτη…τόσο ευκολόπιστη και επιφανειακή πολλές φορές, τόσο μα τόσο επιπόλαια… Στην ουσία επενδύουμε σε μια ιδέα, σε κάτι αυλο το οποίο προσπαθούμε να του δώσουμε μια μορφή. Πειραματιζόμαστε τόσο με τα υλικά αγαθά όσο και με τους ανθρώπους ψάχνοντας κάπου αλλού αυτό το «κάτι» που θα μας ανεβάσει. Ίσως είναι η ευτυχία που γυρεύουμε, μα τι να είναι επιτέλους και αυτή η ευτυχία; Ποιος πραγματικά την έζησε για να μας πει…ποιος πραγματικά την έχει στο σαλόνι του παρέα για να μας την περιγράψει; Ένα είναι σίγουρο, ξεχνάμε πάντα να ψάξουμε αυτό το «κάτι» μέσα μας και γραπωνόμαστε σε κάτι άγνωστο, που όσο και αν θέλουμε να πείσουμε τον εαυτό μας πως το μαθαίνουμε, παραμένει πάντα κάτι ξένο, ένας «άλλος» (φίλος η σύντροφος, παιδί η συγγενής) που στην ουσία δεν μας ανήκει και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Κολλάμε στον άλλο, στον απέναντι, και στις γεμάτες βιτρινες. Γιατί; Για ποιο λογο;

6 σχόλια:

μαρια είπε...

καλη μου φιλη καταλαβαινω ολα τα ερωτηματικα σου και σου λεω οτι εγω εχω την ευτυχια στο σαλονι μου και ειναι ο αντρας μου εξαλλου πιστευω οτι η ευτυχια ειναι στιγμες ξερω ειναι δυσκολο να βρεθει αλλα οχι ακατορθωτω ειμαι σιγουρη οτι θα το καταφερεις και αυτο. οσο για το γιατι συνεχως παλευουμε σε αυτη την ζωη ειναι νομιζω θεμα πιστης και πως το βλεπει ο καθενας μας εχω πολλα να σου πω πανω σε αυτο το θεμα αλλα ισως δεν ειναι εδω ο χωρος, αυτο που μπορω να σου πω ειναι να εχεις πιστη και υπαρχει ανταμοιβη να εισαι σιγουρη.να σε ρωτησω κατι ακομα οσον αφορα την αποκατασταση πως ειναι τωρα μετα απο το χειρουργειο?

Κυριακή είπε...

Δεν είσαι μόνη σου μαυτές τις σκέψεις.
Και μεις που είμαστε μέσα σε μια σχέση το περνάμε όλο αυτό στην ουσία μόνες μας, γιατί δεν θέλουμε να στεναχωρήσουμε τον σύντροφο ή τα παιδιά μας.
Μόνοι μας ήρθαμε, μόνοι και θα φύγουμε. Έτσι είναι η ζωή και πρέπει να την αποδεχτούμε.
Αυτή η αποδοχή θα μας κάνει και πιο δυνατούς και πιστεύω ότι είναι το κλειδί που θα μας πάει μπροστά.
Φιλάκια

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Καλό μου,χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Μόλις γύρισα από διήμερη εκδρομή(έτσι λέω)τις χ/ θεραπείες μου και σε συνάντησα στους αναγνώστες μου.
Τώρα είσαι στα "παιδιά"μου.
Να ξέρεις ότι η ευτυχία, βρίσκεται στα ασήμαντα που προσπερνάμε.
Στο χαμόγελο ενός πιτσιρικά στην αγάπη ενός φίλου, στα τραγούδια, στα λουλούδια, στα χρώματα, στις αγκαλιές όσων αγαπάμε.
Η ζωή είναι κρεβάτι πότε στρωμένο πότε ξέστρωτο έλεγε η γιαγιά μου.
Τώρα και εγώ σαν γιαγιά δεν θέλω να κάνω την έξυπνη αλλά να ξέρεις ότι
θα είσαι στην καρδιά μου!
Με αγάπη από μια τρελλόγρια!

ΝΙΚΟΛΕΤΑ είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ.ΕΧΩ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ.ΑΥΤΗ Η ΣΚΕΨΗ ΠΟΥ ΣΧΟΛΙΑΣΕΣ ΤΟ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ.ΑΛΛΑ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟ ΝΟΥ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ .ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΡΩΣΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ ΠΩΣ ΣΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ.ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΝΤΑ ΠΙΣΤΕΥΑ ΠΩΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΜΕΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ.ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΟΙ ΑΣΧΙΜΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΕΡΝΟΥΝΕ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ.ΓΙΑ ΣΚΕΨΟΥ ΑΝ ΟΛΑ ΗΤΑ ΡΟΔΙΝΑ ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΩΘΑΜΕ ΠΟΤΕ ΕΝΤΟΝΑ.ΑΥΤΗ ΟΛΗ Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΘΥΜΩΝΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ.ΓΙΑ ΣΚΕΨΟΥ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΙΧΕΣ ΑΡΡΩΣΤΙΣΕΙ ΝΑ ΕΙΣΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΦΤΩΧΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΑΝΕΣΗ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΕΧΕΙ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΝΑΛΕΚΤΙΚΕΣ ΣΤΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΑΡΡΩΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ...ΑΣΤΑ ΜΗΝ ΤΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΤΡΕΛΑ ΣΕ ΠΙΑΝΕΙ...ΕΤΣΙ ΜΟΝΟ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΛΕΣ ΠΩΣ ΝΙΩΘΩ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΑ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕ ΣΤΙΡΗΞΑΝ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΟΥΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ ΛΙΓΟ ΛΑΒΟΜΜΕΝΗ ΑΛΛΑ ΕΔΩ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΖΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ.ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΛΑΘΟΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΒΛΕΠΟ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΝΩ ΔΥΝΑΜΗ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΑ ΚΑΛΗΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΕ..ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ

Cinematia είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Sweet December είπε...

για μαρια

εναι ωραιο να ξερουμε πως τελικα η ευτυχια μπορει να ειναι ενας ανδρας και μαλιστα δικος μας, και στο σαλονι του σπιτιου μας!Συνηθως ακουμε αλλες εκδοχες περι ανδρων ;-)Χαιρομαι καλη μου που εισαι ευτυχισμενη με τον ανδρα σου και που βρηκες αυτο που ζητουσες!Μακαρι να ειστε παντα καλα, παντα χαρουμενοι!
φιλια

Υ.Γ= Οχι, απογοητευμενη δεν ειμαι ακριβως...απλα ψαχνω διαφορα αυτο τον καιρο.

για Κυριακη

εχες δικιο για την αποδοχη, κανει τη ζωη μας πιο ευκολη.Η ζωη ειναι σκληρη...αλλη μια φραση που πρεπει να εχουμε κατα νου για να πορευομαστε!
Εισαι καλα;;Φιλακια!

για Γιαγια Αντιγονη

Καλως μας ηρθες "γιαγια Αντιγονη"! Αληθεια, εισαι πραγματικα γιαγια;;;Ετσι ειναι, η ζωη βρισκεται στα μικρα...αλλα...που και που το ξεχναμε...Φιλια και να μας ερχεσαι συχνα...!

για ΝΙΚΟΛΕΤΑ

Καλα, σιγουρα υπαρχουν και τα χειροτερα, απλα πιστευω ειναι επισης στη φυση του ανθρωπου να βλεπει και να παρατηρει και τα καλυτερα.Αλλα οντως, τα πραγματα θα μπορουσαν να ειναι πολυ πιο χαλια απο οτι ειναι!
φιλια!