Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2007

Καλημέρα!

Καλημέρα. Σήμερα σηκώθηκα 11.30 αλλά εδώ και δυο μέρες ξυπνώ τα χαράματα. Ανοίγω τα μάτια μου κατα τις 5.30. Δε ξέρω γιατί...ίσως είναι η αρχή του ξυπνήματός μου απο το σοκ...ίσως.
Κάποιες βραδιές βλέπω περίεργα όνειρα. Χθες είδα όνειρο που έμοιαζε με ένα προηγούμενό μου. Είδα ότι προσπαθούσα να πάω κάπου. Ήταν καλοκαίρι και προσπαθούσα να πάω διακοπές σε ένα νησί που ήθελα. Όμως όπως και την άλλη φορά, έτσι και χθες κάτι με εμπόδιζε. Κάτι που δεν μπορούσα να δώ, απλά το ένιωθα.
Αυτές τις μέρες οι φίλες μου είναι απασχολημένες. Αυτές τις μέρες νιώθω ότι ίσως πρέπει να φτιάξω μια δική μου πραγματικότητα που να εξαρτάται απο μένα και όχι απο αυτές. Η ζωή τους προχωρά αλλά η δική μου κόλλησε. Αναρωτιέμαι αν κατάλαβαν ποτέ τι περνώ, αναρωτιέμαι αν βλέπουν ότι αυτές τα έχουν όλα (ή μπορούν να τ'αποκτήσουν) ενώ εγώ κολυμπώ με δυσκολία στο βυθό μου. Μου μιλούν όπως περσι αλλά για θέματα που δεν μπορώ να "αγγίξω" ακόμη. Μου μιλούν για σχέσεις, για φλερτ και γνωριμίες. Εγώ τα ακούω όλα αυτά με μια απάθεια και ένα χαμόγελο. Δεν ξέρω γιατί το κάνουν, μάλλον στα πλαίσια του "τίποτα δεν άλλαξε μεταξύ μας".

"So you think you can tell heaven from hell, blue skies from pain?"

Ευχαριστώ τη "μπλε" που πέρασε χθες απο δω σαν αεράκι, φύσηξε πάνω μου και μου άφησε λόγια αρκετά. Η "μπλε" έχει περπατήσει 2 φορές το δρόμο μου και τον παρομοίασε με ένα μακροβούτι. Είσαι κάτω απο το νερό, πιέζεσαι αλλά και πανικός να σε πιάσει πάλι προσπαθεις να βγεις στην επιφάνεια!

5 σχόλια:

lemon είπε...

Δεν χρειάζεται να φτιάξεις τη δική σου πραγματικότητα: την έχεις ήδη. Εσύ είσαι εσύ, δεν είσαι καμιά από τις άλλες, έχεις τη δική σου ζωή, τα δικά σου προβλήματα, τις δικές σου σκέψεις, τον δικό σου τρόπο, τις δικές σου χαρές.
Φυσικά και έχεις φίλες, μα ο καθένας όταν κλείνει την πόρτα του, μόνος του μένει. Και δεν το λέω για κακό αυτό, για καλό το λέω!
Έχεις λοιπόν ζωή, έχεις και πραγματικότητα.
Χρειάζεσαι δύναμη και υπομονή, και αυτά θα τα βρεις μέσα σου, όχι στους άλλους.
(Πάντως, χαίρομαι πολύ που έχεις φίλες και αναφέρεσαι τόσο συχνά σ αυτές!)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Είναι προφανές πως σε αντιμετωπίζουν όπως πάντα και το βρίσκω λογικό.
Η ίδια δε θα το δεχόσουν πιστεύω, να μιξοκλαίγονται μπροστά σου για δήθεν συμπαράσταση...
Και για ποιό λόγο εξάλλου;
Είπαμε... το καλοκαίρι που ονειρεύεσαι... ΘΑ ΠΕΤΑΣ, σε θάλασσες και σε ακτές!!!!!
;-)))

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Sweet December είπε...

για lemon

Έχεις δίκιο, τελικά έχω και εγώ ήδη την οραγματικότητά μου. Και εγώ χαίρομαι που έχω φίλες,παίζουν μεγάλο ρόλο τώρα γιατί όλο με τους συγγενείς δε γίνεται. Ελπίζω να πάνε όλα καλά και να μην τις απομακρύνω για διάφορους λόγους...Έχω όμως να πω ότι βρήκα και εδώ φίλους και είστε καλή συντροφιά!!!

για Γλαρένια

όχι δε θα θελα να μιξοκλαίνε!Σίγουρα όχι. αλλά απο την άλλη γελάω με την αφέλειά τους.Είπαμε δεν ήρθε το τέλος του κόσμου για μένα αλλά περνάω μια δύσκολη-δυσάρεστη φάση.Παρόλα αυτά ακούω τις ιστορίες "αγάπης" τους σαν να μην άλλαξε τίποτα. Anyway, το "καλό" για μένα βρίσκεται κάπου στη μέση!
Φιλιά!

Μπλε είπε...

ΕΙΜΑΙ Η ''ΜΠΛΕ'' ΠΑΛΙ..ΟΡΙΣΤΕ, ΚΙ ΕΓΩ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΜΑΙ ΞΥΠΝΙΑ ΑΠ ΤΙΣ 4.30, ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΩΡΕΣ ΕΧΟΥΝ ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΑΙΣΘΗΣΗ, ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ, ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ?ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΘΟΛΑ, ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ ΤΟ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΣΥΜΒΑΝΤΑ, ΙΣΩΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΚΑΠΟΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΡΗΤ.ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΟΥ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΔΙΠΛΑ,ΠΑΡΕΟΥΛΑ ΣΟΥ?? ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΣΕ ΠΑΙΡΝΕΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΠΑΛΙ Ο ΥΠΝΟΣ ΜΙΣΟΖΑΛΙΣΜΕΝΗ...ΠΛΑΚΑ ΕΧΕΙ.
ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ, ΔΕΝ ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΤΟ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ, ΚΑΙ ΛΕΩ Η ΜΙΚΡΗ ''ΡΟΖ'', ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΕΡΗ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΑΓΓΑΛΙΕΣ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΝΙΩΘΕΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΔΥΝΑΜΗ,ΑΣ ΠΑΙΞΕΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΟΣΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ, ΠΕΡΠΑΤΑ ΜΕ ΣΩΜΑ ΕΝΗΛΙΚΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΕΚΠΛΗΚΤΟ, ΣΑΝ ΕΠΙΖΗΣΑΣΑ ΣΕ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΕΝΟ ΤΟΠΙΟ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥ, ΟΜΩΣ ΜΕΤΑ (ΤΟ ΜΕΤΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΠ ΟΣΟ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ) ΜΕΤΑ ΛΟΙΠΟΝ,ΠΑΛΙ ΕΡΩΤΑΣ, ΠΑΛΙ ΒΟΛΤΕΣ ΠΑΛΙ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΠΩΣ ΠΡΙΝ...ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΡΩΣ ΠΟΛΛΑ ΓΛΥΚΑ (Η ΖΑΧΑΡΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΠΟΥ ΤΡΕΦΕΙ ΤΟΝ ΕΙΣΒΟΛΕΑ(ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΠΙΣΗΣ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΟΤΙ ΠΕΤΕΞΕΣ ΠΙΑ ΑΠ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΣΟΥ))ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΛΥΠΑΣΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΚΑΘΟΛΟΥ, ΚΑΘΟΛΟΥ,ΜΗΝ ΤΟΝ ΜΑΛΩΝΕΙΣ,ΜΗΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΣ ΓΙΑΤΙ (ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΕΤΥΧΕ! ΤΕΛΟΣ!!) ΕΛΑ, ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΩΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ ΤΟ ΜΑΚΡΟΒΟΥΤΙ,ΟΤΑΝ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙΣ, ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΙΑ ΚΙ ΕΣΥ,Η ΤΕΛΕΙΑ ΚΟΛΥΜΒΗΤΡΙΑ!!!!!!!! (ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΗ ΡΟΖ)(ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ..)
ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΖΕΣΤΕΣ ΑΓΓΑΛΙΕΣ - Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α

Sweet December είπε...

για μπλε

Τι να σου πω φιλενάδα;Οτι βούρκωσαν τα μάτια μου με τα λόγια σου;Δε ξέρω και δε ξέρεις το όνομά μου, δε ξέρω πόσο χρονών είσαι...σ'ευχαριστώ όμως για όλα, και πάνω απο όλα επειδή ξέρω ότι με νοιώθεις!!