Ασθένεια Paget

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ MAIL ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ ΠΑΛΙ. ΞΑΝΑΛΕΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ ΧΕΡΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΟΣΟ ΔΙΑΒΑΣΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΜΑΣΤΟΥ ΠΟΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΥΣΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΥΧΝΗ! ΓΡΑΦΩ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΩ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ! ΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ! ΦΙΛΑΚΙΑΑΑΑΑ


>>>>>>>>>>>>>>

Το Νοέμβριο, ένα σπάνιο είδος καρκίνου του μαστού βρέθηκε. Μια κυρία ανέπτυξε μια αναφυλαξία στο στήθος της, παρόμοιος με αυτήν των νέων μητέρων που θηλάζουν.
Επειδή η μαστογραφία της ήταν καθαρή, ο γιατρός την θεράπευσε με τα αντιβιοτικά για τις μολύνσεις.
Μετά από 2 κύκλους, συνέχισε να γίνεται χειρότερα, έτσι ο γιατρός της την έστειλε για μια άλλη μαστογραφία. Αυτή τη φορά παρουσίασε μια μάζα.

Η βιοψία Α βρήκε μια γρήγορα αυξανόμενη κακοήθεια. ?ρχισε χημειοθεραπείες προκειμένου να μειωθεί η αύξηση, κατόπιν μια μαστεκτομή, εκτελέσθηκε κατόπιν ένας πλήρης κύκλος χημειοθεραπείες, κατόπιν ακτινοβολία.
Μετά από περίπου 9 μήνες έντονης επεξεργασίας, της δόθηκε ένας 'καθαρός λογαριασμός' υγείας.
Για το επόμενο έτος της ζωής της ζούσε την κάθε ημέρα στο maximum.
Κατόπιν ο καρκίνος επέστρεψε στην περιοχή του συκωτιού. Έκανε 4 θεραπείες και αποφάσισε ότι ήθελε την ποιότητα στη ζωή της, όχι τα μετέπειτα αποτελέσματα των χημειοθεραπειών.
Είχε 5 μήνες ζωής και προγραμμάτισε κάθε λεπτομέρεια των τελευταίων αυτών ημερών. Μετά από μερικές ημέρες, που χρειάστηκε να παίρνει μορφίνη για τον πόνο, πέθανε.

Γυναίκες, ΠΑΡΑΚΑΛΩ να είστε άγρυπνες σε οτιδήποτε δεν είναι κανονικό, να είστε επίμονες και να πάρετε βοήθεια το συντομότερο δυνατόν.
Ασθένεια Paget: Είναι μια σπάνια μορφή καρκίνου του μαστού, και είναι έξω από το στήθος, στη θηλή.
Εμφανίζεται ως αναφυλαξία, που αργότερα γίνεται τραύμα με μια φλοιώδη εξωτερική άκρη.
Δεν θα το είχα υποψιαστεί οτι μπορεί να είναι καρκίνος του μαστού αλλά ήταν.
Η θηλή μου δεν μου φάνηκε καθόλου διαφορετική, αλλά η αναφυλαξία με ενόχλησε κι έτσι πήγα στο γιατρό.
Μερικές φορές ήταν επώδυνο, αλλά εκτός από αυτό δεν με ενόχλησε.
Ήταν άσχημο και ενοχλητικό και δεν μπορούσε να γιατρευτεί με όλες τις κρέμες που ορίστηκαν από το γιατρό και το δερματολόγο μου που μου τις είχε χορηγήσει και για τη δερματίτιδα στα μάτια μου ακριβώς πριν από αυτό το ξέσπασμα.
Φάνηκαν ότι ενδιαφέρθηκαν λίγο αλλά δεν με προειδοποίησαν ότι θα μπορούσε να είναι καρκίνος.
Τώρα, υποψιάζομαι ότι πολλές γυναίκες δεν ξέρουν ότι ένα τραύμα ή μια αναφυλαξία στη θηλή μπορεί να είναι καρκίνος του μαστού.
(Το δικό μου άρχισε ως κόκκινο σπυράκι. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα με την ασθένεια Paget της θηλής είναι ότι τα συμπτώματα που εμφανίζονται φαίνονται να είναι αβλαβή.
Συχνά νομίζουμε ότι είναι μια δερματική μόλυνση, όμως αυτό μας οδηγεί σε καθυστερήσεις στην ανίχνευση του προβλήματος και την προσοχή που πρέπει να δείξουμε.)

Ποια είναι τα συμπτώματα;
1. Μια επίμονη ερυθρότητα, στάξιμο της θηλής σας που προκαλεί και το έγκαυμα
(όπως δήλωσα, το δικό μου δεν με έκαιγε πολύ, και δεν είχε κανένα στάξιμο, αλλά είχε μια κρούστα κατά μήκος της εξωτερικής άκρης σε μια πλευρά)

2. Μια πληγή στη θηλή σας που δεν θα θεραπευτεί. (Η δική μου ήταν μια υπόλευκη παχιά περιοχή του κέντρου της θηλής).

3. Συνήθως μόνο μια θηλή επηρεάζεται. Πώς εντοπίζεται;
Ο γιατρός σας θα κάνει εξέταση και πρέπει να προτείνει μια μαστογραφία και των δύο στηθών, που πρέπει να γίνει αμέσως.
Ακόμα κι αν η ερυθρότητα και το στάξιμο μοιάζουν πολύ με δερματίτιδα (ανάφλεξη του δέρματος), ο γιατρός σας πρέπει να υποψιαστεί τον καρκίνο εάν η πληγή είναι μόνο σε ένα στήθος.
Ο γιατρός σας πρέπει να διατάξει μια βιοψία της πληγής σας για να επιβεβαιώσει τι συμβαίνει..

Αυτό το μήνυμα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη και να μεταφερθεί προς όσο το δυνατόν περισσότερους από τους συγγενείς και τους φίλους σας.
Θα μπορούσε να σώσει τη ζωή κάποιου.
Ο καρκίνος του μαστού μου αναπαράχθηκε με μεταστάσεις στα κόκαλα μου αφού πήρα μεγάλες δόσεις χημειοθεραπείας, 28 ακτινοβολίες και έκανα λήψη Tamaxofin.
Εάν αυτό ήταν εντοπισμένο ως καρκίνος του μαστού στην αρχή, ίσως δεν θα είχε κάνει μεταστάσεις...

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ:

Είναι άσχημο το γεγονός ότι οι γυναίκες δεν γνωρίζουν την ασθένεια Paget.

Παρακαλώ, εάν μπορείτε, πάρτε μια στιγμή για να διαβιβάσετε αυτό το μήνυμα σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους, ειδικά στην οικογένεια και τους φίλους σας.
Διαρκεί μόνο μια στιγμή, όμως τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να σώσουν μια ζωή.

ΜΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙΣ ΓΙΝΕΣΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ

D.C.A. DiChloroAcetate

MIA ΦΙΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΕ MAIL ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ forward ΣΤΙΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΟΥ. ΝΟΜΙΖΩ Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΔΩ ΘΑ ΠΙΑΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟΠΟ ;-)

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ, ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙ ΤΟ MAIL ΟΠΩΣ ΤΟ ΕΛΑΒΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΕΙΤΕ, ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΑΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΣΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΛΙΝΚΣ. ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ, ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΕΓΩ,ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΚΑΜΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ

ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΕΙΠΑ, ΔΙΚΑ ΣΑΣ...

>>>>>>>>>>

Υπάρχουν θεραπείες για τον καρκίνο που το υπουργείο υγείας δεν θέλει να γνωρίζετε.
Παρακολουθήστε το βίντεο και σκεφτείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε για να σωθούν ζωές!
Διαδώστε αυτό το βίντεο όπου μπορείτε.

Βγήκε το νέο επαναστατικό φάρμακο για τον καρκίνο από ερευνητική ομάδα του Καναδά με προϊστάμενο έλληνα ερευνητή του εξωτερικού. Δραστική αντιμετώπιση των καρκίνων Πνεύμονα, Εγκεφάλου και Στήθους και δευτερευόντως άλλων μορφών, δίχως τις παρενέργειες της τυπικής χημειοθεραπείας. Εργαστηριακή επίτευξη συρρίκνωσης καρκινικών όγκων πάνω από 70%.

Εμποδίζεται να βγει στην αγορά και να χρηματοδοτηθούν οι έρευνες επειδή το φάρμακο δεν είναι συμβατό με τους αμείλικτους νόμους του Καπιταλισμού του πλέγματος των φαρμακοβιομηχανιών και της Νέας Τάξης.

Για μια ακόμα φορά οι έλληνες του εξωτερικού μεγαλουργούν και πρωτοστατούν στην μάχη εναντίον του καρκίνου.

Ιστοσελίδα του Δρ.Μιχαλάκη πάνω στο DCA Πανεπιστήμιο Αλμπερτα:
http://www.depmed.ualberta.ca/dca/

Τελευταία επιστολή του Δρ.Μιχαλάκη - Οκτώβριος 2008:
http://andromedios.blogspot.com/2009/...

Ο γιατρός Ευάγγελος Μιχελάκης καρδιολόγος στην Αλμπέρτα του Καναδά ανακάλυψε ότι η χορήγηση της ουσίας DCA σε ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο βοηθά δραστικά στην υποχώρηση της ασθένειας!! Μάλιστα σε ορισμένες μορφές καρκίνου όπως του πνέυμονα, του στήθους και του εγκεφάλου επιτεύχθηκε συρρίκνωση των καρκινικών όγκων πάνω από 70%!!!

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ!

http://www.youtube.com/watch?v=0qiY93khAYI

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ:
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΙΤΑΧΥΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΓΕΙ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΙΟ ΣΥΝΤΟΜΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ;;;

ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΟΥΣΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΖΩΕΣ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ.

ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΒΑΖΟΥΝ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ!!!

ΚΑΝΤΕ INVITE στο facebook ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ!!!!
ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!
ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ!!!
http://www.facebook.com/group.php?gi...3740183&ref=nf

ίσως φταίνε

"τα φεγγάρια" που λέει και το τραγούδι!

Δε ξέρω πως και τι αλλά δεν κοιμάμαι καλά τώρα τελευταία...!Νομίζω είναι η ένταση των ημερών, συν το γεγονός ότι πρέπει να προγραμματίσω την αποκατάσταση. Ξανά χειρουργεία, ξανά γιατροί κτλπ. ΒΑΡΙΕΜΑΙ!Θα πρέπει να κανονίσω την άδεια. Ξέρετε πως νοιώθω; Νοιώθω σαν να έχω άλλες 2 βδομάδες ζωής και τρέχω να προλάβω. Οκ, ξέρω ακούστηκε υπερβολικό αλλά όπως και να χει, μετά απο αυτές τις 2 βδομάδες δεν θα είμαι τόσο ανέμελη. Θα έχω τα της αποκατάστασης. Αλλά αφου είπα να το κάνω, θα το κάνω!

Φιλιά!

Χθες το βράδυ...

Χθες το βράδυ αργά με έπιασε το "παράπονο"

όχι, όχι, δεν έκλαψα αλλά σκεφτόμουν. Σκεφτόμουν πως περσι τέτοιο καιρό, μπορεί να είχα τις χμθς αλλά είχα και τις φίλες μου, αφοσιωμένες να με στηρίζουν. Τώρα σκορπίσαμε.

Με τη μια, ούτε μιλάμε απο τον Αύγουστο. Αυτή αποφάσισε και έκοψε κάθε επαφή, παρόλο που έκανα αρκετές προσπάθειες να την προσεγγίσω...μου τηλεφώνησε στη γιορτή και στα γενέθλιά μου αλλά το "χρόνια πολλά" δεν μου λέει κάτι. Το "έλα,τι κάνεις, πως πέρασες σήμερα;" μου λέει πολλά! Δεν ήταν το timing για μένα. Μου φέρθηκε πολύ άσχημα! Και τελικά κάτι τέτοιο δεν ξεπερνιέται ποτέ! Και να ξαναβρεθούμε κάπου, για μένα είναι πια μια ξένη. Πικράθηκα, ίσως αυτή είναι η λέξη!!!! Ευτυχώς η χλμ απόσταση που μας χωρίζει μου κάνει καλό, και έτσι το ξεπέρασα και αυτό. Έκλεισα το κεφάλαιο με το όνομά της, δύσκολα, αλλά τα κατάφερα! Όσο για την άλλη φίλη της παρέας, βλέπω πως και αυτή σιγά σιγά αποστασιοποιείται και με ένα σχετικά επιδεικτικό τρόπο. Μα γιατί έτσι; Γιατί για μια ακόμη φορά πρέπει να διαμορφώνω τα συναισθήματά μου, τα λόγια μου και τη συμπεριφορά μου επειδή έτσι μου το υπαγορεύουν; Γιατί πρέπει να αλλάξω στάση και να μαζευτώ στη θέση μου; "και ποιος σου είπε ότι μπορώ, να κάνω ότι αποφασίζεις..." έτσι λέει ένα λαϊκό άσμα.

Τελικά, καμιά απο τις παραπάνω φίλες μου δεν θα μάθει ποτέ, πως είναι να είσαι η μια απο τις τρεις της παρέας που αρρωσταίνει (και όταν αρρωσταίνεις, αρρωσταίνεις για πάντα...). Πως είναι να θες παρέα αλλά συχνά πυκνά να έρχεσαι εντυμέτωπη πρώτα με τον εγωισμό τους. Πως είναι να είσαι ευάλωτη ακόμα αλλά τα ΘΕΛΩ σου να έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Πως είναι να δείχνεις στη φίλη σου ότι θες να της μιλήσεις αλλά οι αναπάντητές σου κλήσεις στο κινητό της να συσσωρεύονται! Πόσο μπορείς να κάνεις ότι δεν συμβαίνει τίποτα, να κάνεις κοινώς τον μ***** ; Πως είναι να της λες ότι θες να τη δεις στις διακοπές και αυτή πια να το θεωρεί καταπίεση και να φωνάζει στο ακουστικό;Πως είναι τελικά να έρχεσαι γενικά σε δεύτερη μοίρα, εσύ που ήσουν η πρώτη προτεραιότητα για δυο χρόνια συν; Θα είμαι ειλικρινής...είναι πολύ δύσκολο αλλά μαθαίνεις και προσαρμόζεσαι μια χαρά...οι πρώτοι μήνες είναι δύσκολοι...

Γύρισα!

Φίλοι μου γύρισα απο την όμορφη βόλτα του προηγούμενου Σ/Κ! Πέρασα ωραία, ήταν ένα καλό break και το χρειαζόμουν πολύ!

Είμαι στην τελική ευθεία για την αρχή της αποκατάστασης...γι αυτό και έχω χαθεί. Βλέπεται...χαίρομαι τις "τελευταίες" μέρες εκτός κλινικής...κάπου αρχές Μαρτίου υπολογίζω να ξεκινήσω...!

Φιλιά πολλά σε όλους!

Υ.Γ αν ενδιαφέρεστε να "γνωρίσετε" τον Παναγιώτη Μιχαήλ (βλ. www.bestrong. org.gr) ρίξτε μια ματιά αύριο στη ΝΕΤ, στις 17:00, θα είναι καλεσμένος της Έλενας Κατρίτση ;-) με αφορμή την επιστολή διαμαρτυρίας του με τίτλο: "ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ... ΚΑΡΚΙΝΟΣ!"

Πάει και το 17οοοοοο!!!!!!!!

Αυτό ήταν!

το "βουνό" που άκουγε στο όνομα 18 Herceptin το ανέβηκα και το κατέβηκα! Τελειώνω πλέον και με αυτή τη θεραπεία στις 4/3! Την Τετάρτη που μας πέρασε έκανα το 17ο και τώρα μένει μόνο ένα τελευταίο! Όλα πάνε καλά! Θυμάστε τότε που δεν μου βρίσκανε φλέβα; Ε, βρήκα κόλπο...Φοράω ένα χειμωνιάτικο γάντι απο πριν, μέχρι να με τρυπήσουν! Το γάντι ζεσταίνει το χέρι και προκαλεί υπεραιμία, φουσκώνοντας τις φλέβες μου

;-)

Το Σ/Κ θα πάω ένα ταξιδάκι! Αν και ο καιρός μας τα μπερεύει (απότομο κρύο και βροχή...) έχω μια πολύ καλή διάθεση και είμαι έτοιμη για την απόδρασή μου!

ΦΙΛΙΑ

"Διευκρινίσεις"

Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δύστασα για το αν πρέπει να μιλήσω για τη sugar ή όχι, και αυτό για εσάς που διαβάζετε, όχι για μένα! Γιατί δεν ήξερα πως θα το πάρετε μερικοί απο εσάς. Ωστόσο όπως είπε η φίλη sundy, δεν μπορούμε να υπερτονίζουμε τη θετική πλευρά της ζωής και να αγνοούμε και την άλλη εφόσον είμαστε παθούσες. Εγώ όσο μπορώ κρατώ μια ισορροπία και δεν το κάνω επιτηδευμένα, όποτε έχω της μαύρες μου αυτό φαίνεται εξίσου όπως και όταν είμαι καλά. Στη ζωή γέλιο και κλάμα, κωμωδία και δράμα πηγαίνουν χέρι-χέρι!

Όμως, σκέφτηκα πως η sugar ήταν ανάμεσά μας απο την αρχή αυτού του μπλόγκ και εμένα με βοήθησε ιδιαίτερα η παρουσία της εδώ. Αν και τέτοιες ώρες πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια, μερικές καταστάσεις είναι δίχως επιστροφή (για συγκεκριμένα άτομα μιλάω πάντα και όχι γενικά)!Να θυμάστε ότι η κάθε μια μας είναι μια ξεχωριστή περίπτωση και ας μιλάμε για την ίδια νόσσο!Μη γεμίζετε το κεφάλι σας με σκοτεινές σκέψεις, ακόμα και οι παρενέργειες των φαρμάκων διαφέρουν απο άτομο σε άτομο!

Να σκέφτεστε αισιόδοξα!Δεν αξίζει μια ζωή μέσα στη μοιζέρια!

Όσο για τη sugar,ότι κάναμε ή ότι μπορούσαμε να κάνουμε, καλό θα ήταν να γίνει όσο η κοπέλα ζούσε. Είχα πολλές δεύτερες σκέψεις για το αν θα την ανέφερα γιατί φοβόμουν κάποιες αντιδράσεις!Απο την άλλη, η sugar ήταν τόσο πιστή στο blog και στο να εμψυχώνει γυναίκες, που το λιγότερο που μπορούσα να κάνω ήταν να της αφιερώσω ένα ποστ. Η sugar να ξέρετε θα ήθελε να μην τη λυπάστε και να συνεχίσετε τον αγώνα σας με χαμόγελο! Εμένα με δίδαξε να είμαι αισιόδοξη και να αρπάξω τη ζωή απο τα μαλλιά! Ωστόσο λυπάμαι πολύ αν κάποιες απο εσάς στεναχωρηθήκατε και προβληματιστήκατε για την περίπτωσή σας...ίσως δεν έπρεπε να το αναφέρω καθόλου...

Αντίο Sugar!

Βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να χαιρετήσω από αυτό το βήμα την αναγνώστρια Sugar.

Έφυγε βιαστικά, ή μάλλον δεν είχα ιδέα ότι επρόκειτο να φύγει! Είχαμε χάσει επαφή για κανένα μήνα, ούτε σχόλιο δεν άφηνε.

Δεν ξέρω υπο ποιές συνθήκες έφυγε...Ξέρω όμως ότι τον Νοέμβρη 2008 θα βρισκόμασταν αλλά τελικά το αναβάλαμε για αργότερα, ενώ είμασταν και οι δυο στην Αθήνα. Sugar μου λυπάμαι, αλλά ξέρω πως τώρα που έφυγες, ότι και να γράψω εδώ είναι μάταιο! Δεν μπορώ να σου κλείσω ραντεβού για Κρήτη πια και πραγματικά είχα σκοπό να έρθω.

Τέτοιες στιγμές δεν μπορείς να πεις ή να γράψεις πολλά. Δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς...είναι δύσκολες αυτές οι ώρες. Αυτό όμως που φωνάζει μέσα μου, λέει δυνατά, όσο μπορούμε να μην αναβάλουμε πράγματα στη ζωή μας! Η Sugar που ήταν ένας υπέροχος άθρωπος(τη γνώρισα τον προηγούμενο Σεπτέμβρη) ήταν αισιόδοξη, γεμάτη δύναμη και όρεξη για ζωή! Πίστευε στην δύναμη της αγάπης, στο να αγαπάμε και να βοηθάμε τους άλλους. Ήταν απο τα πρώτα άτομα που με "πλησίασαν" ανοίγοντας αυτό το μπλογκ, και περσι τέτοιο καιρό με στήριζε με σχόλια, στο msn και με τα μεγάλα της e-mail καθώς έκανα τις χμθ μου. Πόνεσα πολύ που έφυγε! Χθες δεν μπόρεσα να κλείσω μάτι. Αλλά τελικά σημασία έχει τι κάνεις όταν ζει ο άλλος, τι μπορείς να δώσεις. Ένα τηλέφωνο, μια καλή κουβέντα, μια αγκαλιά...

Το ότι θα σε σκέφτομαι Sugar μου είναι σίγουρο. Μου έδωσες δύναμη για να αρχίσω και να συνεχίσω τον αγώνα μου! Μαζί με εσένα, θα σκέφτομαι επίσης και την καλή σου φίλη "Κ" που άφησες πίσω. Τη βοήθησες να γίνει και αυτή δυνατή! Αντίο...

Καθε μέρα..πιο πολλοί

Σχεδόν κάθε μέρα βλέπω πως οι αναγνώστες αυτού του μπλογκ πληθαίνουν!

Το έχω ξαναγράψει! Σε αντίθεση με τις έρευνες, στο ιντερνετ υπάρχει τελικά αρκετή ανθρωπια (ευτυχώς...). Δυστυχώς όμως υπάρχουν και αρκετοί άνθρωποι που υποφέρουν...δεν έχει σημασία αν αυτό το προκαλεί κάποια αρρώστια ή κάτι άλλο. Σημασία έχει το αποτέλεσμα, η στεναχώρια, οι άσχημες σκέψεις, η άσχημη καθημερινότητα. Μπορούμε κάπως να τις φωτίσουμε, με ένα χαμόγελο! Μέρα δίχως γαμόγελο είναι μια χαμένη μέρα! Και η ζωή είναι απίστευτη! Εκεί που σου σερβίρει τα άσχημα, εκεί και σε αφήνει να γευτείς και τα αστεία, και τα ευχάριστα!

Χαιρετώ ιδιαιτέρως τις δυο νοσηλεύτριες που προστέθηκαν πρόσφατα στην παρέα μας και εύχομαι, στη μια απο αυτές που είναι παθούσα καλή αρχή στις χμθ και ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!Τίποτα μα τίποτα δεν πρέπει να μας στερεί την καλή ψυχολο9γία. Εγώ κράτησα γερά και πέρασα τις χμθ στο πόδι! Μπορείς και εσύ!!!! ;-)

Η ματαιότητα(;)

Χθες ένοιωσα κάτι περίεργο...

Για δεύτερη φορά ένοιωσα τη ματαιότητα αυτού του κόσμου, των ανθρώπων αλλά και τη δική μου. Δεν είναι καιρός για τέτοια, αλλά από το μυαλό ενός ανθρώπου μπορούν να περάσουν πολλά και διάφορα σε ένα μόνο λεπτό. Ήταν ένα, δυο, τρια, δέκα λεπτά αδυναμίας. αλλά πολύ ανθρώπινα. Που πάω, τι στόχους έχω, τι παλεύω, τι φοβάμαι, πως συνεχίζω, ποιούς έχω δίπλα μου, ποιοι μείνανε, ποιοί φύγανε, τι είναι αυτά που αγαπώ, τι είναι αυτά που δεν αντέχω. Πολλά γιατί και πως. Ποιό είναι το νόημα της ζωής; Μήπως τελικά τόσο καιρό εκεί που το βρίσκω το χάνω; Μήπως δεν το βρήκα ποτέ; Μήπως, μήπως...μήπως;

Καλη Βδομάδα!

Πρώτα απο όλα θέλω να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον σας και τα πολλά e-mail που μου στείλατε! Σας ευχαριστώ απο την καρδιά μου, πραγματικά!

Δεύτερον έχω να πω ότι το Herceptin μου τις προάλλες πήγε μια χαρά! Ευτυχώς μου βρήκανε φλέβα εύκολα και δεν ταλαιπωρήθηκα (με τι αγχώνεται ένας άνθρωπος...πλέον...) Έχω άλλα 2 herceptin και έχω αρχίσει πια να βλέπω το τέλος! Όπως έγραψα και στο chatbox χαίρομαι για το herceptin γιατί είναι επιπλέον προστασία για όσες απο εμάς έχουμε βρεθει "θετικές" αλλά όπως είπε και η Κ2...κουράστηκα κάπως τη διαδικασία. Αλλά, αλλά, η ζωή προχωράει :-)

Να μου είστε καλά!

Έχω αρχίσει και σκέφτομαι σοβαρά την αποκατάσταση για κάπου Μάρτιο... αυτό σημαίνει ότι τον επόμενο μήνα πρέπει να ψάξω επίσης σοβαρά έναν πλαστικό χειρουργό! Είμαι αισιόδοξη ότι όλα θα γίνουν...!Έτσι απλά και τόσο εύκολα!

ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑΑΑΑΑ

Προ-προτελευταίο Herceptin!

Κι όμως! Αυτό που σας γράφω είναι πέρα για πέρα αληθινό και θα λάβει χώρα αύριο! Θα είναι το προ-πρότελευταίο μου Herceptin :-) Απο αύριο μετράω άλλες 2 φορές Herceptin και ΤΕΡΜΑ.

Βρε πως περνά ο καιρός! Περσι που το ξεκίνησα, όταν άκουσα απο τον γιατρό εκείνο το "18" φορές, κόντεψα να σωριαστώ! Κι όμως, κι όμως, πέρασαν τα πολλά! Ελπίζω να μην ταλαιπωρηθώ με τις φλέβες μου, γιατί δεν είναι και στα καλύτερά τους...

Κατά τα άλλα οι μέρες περνάνε ήσυχα, ανασυγκρότηση μετά τις διακοπές, οι οποίες με αποσυντόνισαν. Σκέφτομαι και το ενδεχόμενο της αποκατάστασης του μαστού μου...Λέω να αρχίσω να "ψάχνομαι" για πλαστικούς στην Αθήνα.

Αν κάποιος/κάποια απο εσάς έχει κανένα όνομα κατα νου, ας επικοινωνήσει μαζί μου στο mail breastblog@yahoo.com H ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών έχει αποδειχθεί ότι βοηθάει...προς όλες τις κατευθύνσεις... ΦΙΛΙΑ

Κι όμως γράφω σήμερα...

Καλησπέρα σε όλους σας!

Είμαι στην Αθήνα και προς μεγάλη μου χαρά, το σπίτι που με φιλοξενεί απέκτησε γρήγορη σύνδεση στο ιντερνετ,οπότε μου έκανε πιο εύκολη την επικοινωνία μαζί σας!

Αχ...είχα μεγάλη μέρα αλλά χαλάλι!

Σηκώθηκα πολύ νωρίς και θα έλεγα ψέμματα αν έλεγα ότι κοιμήθηκα καλά. Πήρα το δρόμο για την κλινική πριν καλά καλά χαράξει. Ο Αττικός ουρανός ήταν φιλικός και δεν έκανε πολύ κρύο...Ξεκίνησα με την αξονική πντευμώνων. Δε σας κρύβω πως δεν μπόρεσα να μη θυμηθώ ότι περσι το Δεκέμβρη ξάπλωνα στα ίδια "εξεταστήρια" με και τους δυο μου μαστούς.Αλλά πόση σημασία έχει πλέον το περσι; Στα ίδια λιμέρια, φέτος, αλλά πλέον έχοντας περάσει δια πυρός και σιδήρου...Βρέθηκα να εμψυχώνω κάποιες γυναίκες σήμερα και να ακούω παράλληλα και άλλες ιστορίες. Έκανα σπινθηρογράφημα το οποίο έδειξε μια σκια...Θέλετε το ένστικτό μου, θέλετε η σιγουριά μου, θέλετε η καλή διάθεση. Δεν έχασα καθόλου την ψυχραιμία μου και ο ακτινολόγος μου είπε αμέσως πως είναι απλώς η οστεοπενία που ήδη ήξερα ότι την είχα.Το επιβεβαίωσε και ο γιατρός. Κάθησα αρκετή ώρα σε καραντίνα λόγω του φαρμάκου της εξέτασης. Χάζευα τα "πρωινάδικα" έχοντας νεκρώσει τον εγκέφαλό μου. Η αξονική μου ήταν εξίσου καλή. Είδα τον χειρούργο μου με όλο το πακέτο των εξετάσεων. Τα πήγα καλά αλλά κάτι μέσα μου ενώ χάρηκα, σκοτείνιασε. Προφανώς γιατί βαρέθηκα τις κλινικές, τις εξετάσεις και τους χώρους αναμονής όπου είμαι τις περισσότερες φορές η μικρότερη ασθενής. Γενικά κουράστηκα να υπολογίζω μέρες, ημερομηνίες, να κρατώ επαφή με τον ιατρικό κόσμο. Έτσι θα πάει, σκέφτηκα για μια ζωή. Ο χειρούργος μου πρότεινε να ξαναρθω απο βδομάδα για να κάνω την αποκατάσταση του μαστού μου. Ταράχτηκα, μου φάνηκε πολύ σύντομα. Με κουράζει η σκέψει του χειρουργείου και μόνο! Γενικά επέστρεψα με μια πολύ μπερδεμένη ψυχολογία...έτσι για να μη νομίζετε ότι όλα τα έχω τακτοποιήσει, εγώ η σουπερ ηρωίδα. Έχω πλέον στο νου μου και την πλαστική, συν το γεγονός ότι περιμένω αποτελέσματα απο την γονιδιακή εξέταση...Μέσα σε όλα αυτα, επιστρέφω αύριο βράδυ σπίτι μου, επιστρέφω την Πέμπτη στη δουλεια, όπου χαμογελαστή, θα κάνω κλασικά πως δεν συμβαίνει τίποτα....

Φεύγω...

Γράφω βιαστικά, πάω για σπινθηρογράφημα και αξονική πνευμόνων,προγραμματισμένα ήταν να γίνουν για αύριο, απλά σήμερα θα ταξιδέψω.

Μην έχετε αγωνία γιατί θα ξαναγράψω την Τετάρτη βράδυ στην καλύτερη περίπτωση...ή Πέμπτη...

Είμαι αισιόδοξη αλλά που και που ξεφυσάω...έτσι για να μη νομίζετε ότι τα έχω λύσει και όλα όλα... :-)

Φιλιά!

H παρουσία σας εδώ

που κάθε μέρα γίνεται και πιο αισθητή...σαν να μου φώναξε απόψε "ΓΡΑΨΕ,ΓΡΑΨΕ!ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΚΕΙ ΕΞΩ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ"
Και όντως εσείς όλοι, τα φιλαράκια μου βρε παιδί μου, περιμένετε...αλλά μη νομίζετε πως σας ξέχασα!Κάθε άλλο!Το σκέφτομαι συνέχεια ότι σας παραμελώ αρκετές φορές.Και δεν το κάνω επειδή το θέλω αλλά είναι και αυτή η καθημερινότητα που τρέχει, τρέχει, τρέχει και εγώ όπως και να χει πρέπει να τρέξω μαζί της.

Απο ότι είδα το chatbox μου το τίμησαν πολύ η Sundy και η K2...(χωρίς να αδικήσω τους υπόλοιπους). Λοιπόν, έχω να σας γράψω ότι έλειψα κάποιες μέρες εκτός, ότι συνόδεψα μια φίλη που έπιανε κάτι στο στήθος της στο γιατρό και ότι εκεί, έξω, στην αίθουσα αναμονής δεν ένοιωσα τίποτα. Δεν πιέστηκα, και σκέφτηκα ότι ίσως κάποια πράγματα μέσα μου τα έχω λύσει. Η φίλη μου δεν είχε τίποτα και εμένα βγήκε το feeling μου σωστό. Στη συνέχεια εκείνη τη μέρα γνώρισα έναν πολύ όμορφο άνθρωπο, μια απο εσάς τις αναγνώστριες που έχει νοσήσει. Περάσαμε πολλές ώρες συζήτησης και είπαμε να ξαναβρεθούμε στο άμεσο μέλλον.

Κατα τα άλλα επέστρεψα στη δουλειά με mixed feelings αλλά όπως όλοι μας φαντάζομαι...

Σας φιλώ και σας σκέφτομαι!

135 και σήμερα!

Τόσες είναι οι αναρτήσεις που πλαισιώνουν αυτό το blog...

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ είπαμε; Εμ, δεν είπαμε!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ!

ΣΕ ΣΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΕΜΠΛΟΥΤΙΖΕΤΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ, ΣΕ ΣΑΣ ΠΟΥ ΑΠΛΩΣ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ, ΣΕ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΜΟΝΟΙ!ΝΑΙ ΕΧΕΤΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΛΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!

Ενώ είχα χρόνο, έμεινα κάπως εκτός Sweet December αυτές τις μέρες…Βλέπετε, οι γιορτές είναι μεγάλες σειρήνες και εγώ δεν έκλεισα τα αυτιά μου…για την ακρίβεια έπέσα θύμα τους πολύ συνειδητά. Δεν έκανα κάτι φοβερό αλλά άφησα να με παρασύρει η χαλάρωση, ο καναπές, η τηλεόραση, το dvd, κάποιες βόλτες, κάποιοι καφέδες και λίγα ποτά ;-). Ήρθε και η φίλη «Σ» που την περίμενα από τον Σεπτέμβρη, ε, όλα αυτά δέσανε.

Σαν σήμερα σκέφτηκα είχα κάνει την δεύτερή μου χμθ… Περνάνε διάφορες σκέψεις από το μυαλό μου αυτές τις μέρες αλλά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι φέτος είμαι σαφώς καλύτερα από περσι. Πέρσι είχα μεγάλο αγώνα μπροστά μου με τόσες θεραπείς, δεν ήξερα πως θα τα πάω…δεν ήξερα καν τι είναι η χμθ. Φέτος με κοιτάζω στον καθρέφτη και καμαρώνω. Έχω καινούριο, δυνατό μαλλί και μια χαρά στο πρόσωπό μου. Χαρά για το ότι το μεγαλύτερο φορτίο το άφησα πίσω μου, χαρά γιατί είμαι καλά και δυνατή, χαρά, γιατί τώρα πια ξέρω. Περσι τέτοιο καιρό δεν είχα καταλάβει πόσο είχα φοβηθεί. Δεν το είχα καταλάβει γιατί είχα πέσει σε λίθαργο..ήταν η αυτοάμυνά μου…

Κάθε φέτος και καλύτερα "φωνάζω" στον εαυτό μου και το εννοώ! Πέρα απο τη σημερινή μέρα...πραγματικά δεν θυμάμαι άλλη ημ/ια χημειοθεραπείας. Είδατε ο εγκέφαλος;;; Άτιμο όργανο! Ότι τον ζορίζει το απωθεί...!

Κοιτάζω πλέον προς τα καλύτερα, έρθουν δεν έρθουν, σε αυτά ελπίζω. Διάβασα κάπου στο βιβλίο του Δημήτρη Μπουραντά "Όλα σου τα 'μαθα, μα ξέχασα μια λέξη" πως "όταν ονειρεύεσαι μπορείς να κάνεις κάτι, και αν κάνεις κάτι, θα ονειρευτείς ξανά". Τελικά έχουμε μεγάλη ανάγκη απο όνειρα, τα όνειρα ως κινητήρια δύναμη, μας θέτουν σε λειτουργία, μας ωθούν στη ζωή!

Προτελευταία μέρα...

Απόψε είναι η προτελευταία νύχτα του 2008.

Δεν ξέρω αν το έχω ξαναγράψει εδώ, αλλά εγώ, την αρρώστια μου την έχω χρεώσει στο 2008 και όχι στο 2007, παρόλο που χειρουργήθηκα το 2007...
Αυτή μου η αντίδραση έχει πολλές εξηγήσεις. Πρώτον, το 2007 ήταν μια υπέροχη χρονιά, με χειμερινές εξορμήσεις και ένα όμορφο καλοκαίρι.
Όταν η ζωή μου πήρα άλλη τροχιά είπα ότι δεν θα αφήσω τον καρκίνο να μου στερήσει τόσες όμορφες στιγμές απο το '07. Δεν χαλαλίζω έτσι μια χρονιά!Επίσης, το "δράμα" με τον καρκίνο αρχίζει πάντα στις χμθ. και αυτές ήταν που κράτησαν μέχρι τον Απρίλη του 2008. Επιπλέον, όλο το 2008 ασχολήθηκα με την υγεία μου. Κλινικές, θεραπείες, γιατροί, γνώμες, απόψεις, προβλιματισμό, έρευνα, συζητήσεις, διατροφή, γυμναστική...και ότι άλλο περνούσε απο το χέρι μου...

Δεν μπορώ να κάνω καμία πρόβλεψη για το 2009 γιατί η ζωή πρόσφατα μου έδειξε ότι όσο και αν ονειρεύομαι, όσο και αν προγραμματίζω, την τελευταία λέξη την έχει αυτή!

Αύριο, τελευταία μέρα του χρόνου, καλούμαι (δυστυχώς) να ξαναπεράσω την πόρτα του νοσοκομείου για να κάνω ένα ακόμη Herceptin. Δεν είχα άλλη επιλογή...θα προσπαθήσω να μη σκέφτομαι τι μέρα είναι αύριο...απο την άλλη, στα περσινά μου γενέθλια δεν ήταν που έκανα την πρώτη μου χμθ; Ε, ας αντέξω και το αυριανό...

ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ!

Τρίγωνα Κάλαντα...

πέρασα απο δω σήμερα χωρίς να έχω να σας πω πολλά (αλλά πως γίνεται όταν ξεκινάω έτσι να γράφω κατεβατά...)

Η αλήθεια είναι ότι περνάω πολύ όμορφα, χωρίς να τρελαίνομαι απαραίτητα για τις γιορτές! Κατι μέσα μου με γεμίζει με χαρά και αισιοδοξία, χωρίς πάλι να έχω ένα συγκεκριμένο λόγο...

Προχθές πήγα με το αυτοκίνητο μια βόλτα. Καθώς χάζευα τα διάφορα λαμπάκια που δίνουν μια εορταστική νότα σε αρκετές γειτονιές σκέφτηκα ότι η ζωή είναι πολύ απλή. Είναι το τώρα και το εδώ, είναι το σήμερα και η καθημερινότητά μας.

Είμαι καλά, είμαι ζωντανή και σαφώς καλύτερα απο πέρσι τέτοιες μέρες. Ναι, μπορώ πια να πω ότι έφτασα σε μια κορυφή ότι νίκησα κάτι! Και ξέρετε γιατί; Όχι γιατί είμαι οργανικά καλά αλλά γιατί η ψυχολογία μου είναι καλή. Κόντεψα να πάθω το εξής "να το ξεπεράσω σωματικά αλλά να μου μείνει το ψυχολογικό κομμάτι". Εκεί κατάλαβα κάτι πολύ σπουδαίο, αν έχανα ή χάσω την καλή ψυχολογία, θα χάσω τελικά ολόκληρη τη μάχη. Έτσι ξύπνησα απο ένα μίνι λύθαργο και μια χαζή στεναχώρια που βίωσα εκείνη τη θλιβερή επέτειο. Μια θεία μου είχε πει :"ας είμαστε καλά, σε θέση να θυμόμαστε, και ας είναι θλιβερή η επέτειος". Και ίσως αυτή να είναι η μισή αλήθεια, μακάρι να είμαστε καλά και ας περνάει απο το μυαλό μας και κάτι αρνητικό... Η ζωή δεν είναι μόνο κωμωδία, έχει και αρκετό κλάμα και δράμα. Αλλά όλα αυτά τα στοιχεία μπλέκουν μεταξύ τους μια χαρά....

Φιλιά!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Καλά Χριστούγεννα και χρόνια μας πολλά!

Μπορεί οι γιορτές να μη με τρελαίνουν φέτος αλλά η αλήθεια είναι μια...

Έχω μια κρυφή-φανερή χαρά. Είμαι εδώ, είμαι υγιής και καλά! Και όλα αυτά, μου δίνουν μια
απίστευτη δύναμη να συνεχίσω...!


Υ.Γ Η καρτούλα είναι απο το Αλμα Ζωής Θεσσαλονίκης, το οποίο έχει κάνει τα πρώτα του βήματα εδώ και αρκετές βδομάδες! Φιλιά σε όλους

Θα 'ρθουνε μέρες, θα 'ρθουνε γιορτές...

Εδώ είμαι φίλοι μου! Μη στεναχωριέστε τζάμπα και δίχως λόγο...!

Απο τότε που έχουμε να τα πούμε πέρασε ένα κομμάτι του επανελέγχου μου, πέρασαν τα γενέθλιά μου, βόλτες στην αγορά και shopping. 'Ηθελα πολύ να σας γράψω αλλά όλο και κάτι γινόταν καθημερινά και με κρατούσε μακριά απο το PC.

Βρε πως περνά ο καιρός...!!!

Οι εξετάσεις μου, υπέρηχος, μαστογραφία και οστική μάζα βγήκαν μια χαρά. Μόνο που έχω μια κάποια έλλειψη ασβεστίου η οποία διορθώνεται (δεν είναι τίποτα το τραγικό!) και είναι λογική μετά τις τόσες χμθ και το χαπάκι της ορμονοθεραπείας...

'Ημουν σίγουρη για τα καλά αποτελέσματα, πραγματικά!Δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία!Το επόμενο βήμα είναι να κάνω σε μερικές μέρες μαγνητική και σπινθηρογράφημα ;-) Ένας πολύ ωραίος άνθρωπος-γιατρός, μου είπε "πότε πρόλαβες να τα περάσεις όλα αυτά; Λοιπόν, για να τελειώνουμε, να σκέφτεσαι ότι όλα αυτά ήταν ένα κακό όνειρο, τίποτε άλλο. Έχουμε στον εγκέφαλό μας έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, αυτός δίνει εντολή σε όλο τον οργανισμό. Να δίνεις τις σωστές εντολές στο σώμα σου". Και είχε δίκιο ο γιατρούλης...έτσι είναι. Αν αρρωστήσει το μυαλό "ζήτω που καήκαμε".

Η ΚΑΛΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ και εγώ την κερδισα...όχι απο τη μια μέρα στην άλλη (να λέμε αλήθειες...) την κέρδισα με κόπο, το πάλεψα πολύ μέσα μου αλλά είδα σύντομα πως η καλή ψυχολογιά αποτελεί τη μισή θεραπεία!

Αυτά!

Νοιώθω χαρούμενη αυτές τις μέρες! Έσβησα 28 κεράκια και ναι, απο το -3 που ήμουν περσι για τις χμθ φέτος βρέθηκα στον 2ο όροφο μιας πολυκατοικίας, σε ένα διαμέρισμα that I can call home. Ναι, η ζωή έχει τους δικούς της ρυθμούς, σε πάει απο δω, σε πάει απο κει, πότε με ήλιους πότε με κεραυνούς αλλά με όλα και όλοι βρίσκουν τη θέση τους αργά ή γρήγορα σε αυτή την τεράστια θεατρική σκηνή όπου όλοι καλούμαστε να παίξουμε τον δικό μας ρόλο. Μικρός ή μεγάλος, πρωταγωνιστικός ή δεύτερος...είναι ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ!