Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Αν αυτό δεν είναι Άνοιξη, τότε


ποιά είναι η Άνοιξη;;;;
Φαγητό με τη "Β" δίπλα στη θάλασσα. Ο γύρος του νησιού, το γέλιο του φίλου, η αγάπη της παρέας, η ζεστασιά της φωνής στις βραδινές κουβέντες!Η "ώρα της γης" με κεράκια στο μπαλκόνι, στην πιο εαρινή νύχτα!
Περάσαμε υπέροχα! να σαι καλά "Β" που έφτασες ως εδώ μόνο για λίγα 24ωρα και γέμισες το σπίτι....

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

έρχεται παρέα!

Σήμερα φτάνει στο νησί μια καλή φίλη! Είμαι πολύ ενθουσιασμένη γιατί επιτέλους θα δει την ομορφιά που βλέπω εδώ και της περιγράφω!

Κλείνω εδώ γιατί βιάζομαι να πάω στο αεροδρόμιο να παραλάβω!

φιλιά πολλά! Καλό τριήμεροοοοοοοοοο!

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011

Σήμερα Σάββατο πέρασα απο εδώ


για να σας αφήσω μια ανθισμένη αμυγδαλιά!

την βρήκα τυχαία, στον δρόμο, με φόντο το βουνό, μου φάνηκε κάτι πολύ ξεχωριστό.
όπως όλα τα όμορφα που προσπερνάμε καθημερινά, έτσι και αυτό το όμορφο δεντράκι σίγουρα πολλοί το είδαν μα λίγοι το πρόσεξαν.

Ανοίξτε τα μάτια της ψυχής, η ομορφιά είναι μέσα μας και φωτίζει το γύρω σκηνικό για εμάς. Σε όποιο μέρος και αν βρεθούμε, αν δεν είμαστε καλά ψυχολογικά, δεν πρόκειται να χαρούμε. Μέσα μας έχουμε και το "καλό" και το "κακό" και τη "χαρά" και τη "λύπη".

Η Άνοιξη δεν αργεί, αφήστε την ψυχή σας να πετάξει. Ονειρευτείτε νέες καταστάσεις, ένα μέλλον problem free!

πολλά φιλιά σε όλους

εδώ έχει έναν ήλιο "αλήτη" που σε τραβάει απ'το κρεβάτι και σε πρωτρέπει να ντυθείς γρήγορα, να βάλεις την καλή σου διάθεση, να μην ξεχάσεις τα γυαλιά ηλίου και να βγεις έξω με κατεύθυνση τη θάλασσα, εκει, με θέα στα ανοιχτά, να δεις τον ήλιο να χρυσίζει τα γαλάζια νερά και τα ψαράκια να χαίρονται την αρμονία!

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Χάθηκα λίγο γιατί με ταλαιπωρεί ένα κρύωμα, είμαι όμως σε καλό δρόμο για να το ξεπεράσω.
Σήμερα παρακολούθησα ένα βιωματικό εργαστήρι θεάτρου, ξέρετε, από αυτά που ο «δάσκαλος»-σκηνοθέτης-θεατράνθρωπος σου δίνει διάφορα «παραγγέλματα» και προτροπές για το τι να κάνεις, πώς να τοποθετηθείς στο χρόνο κτλπ. Ήμασταν κάπου 20 άτομα, είχε το γούστο του. Η τελευταία «άσκηση» για «καληνύχτα» ήταν να ξαπλώσουμε κάτω, ανάσκελα, με τα χέρια μας παράλληλα στο σώμα και τις παλάμες μας να ακουμπούν τη μοκέτα κάτω. Μας ζητήθηκε να φέρουμε στις παλάμες μας την αίσθηση της υγρής άμμου. Η μουσική ήταν χαλαρωτική και το σκοτάδι της αίθουσας ενίσχυσε την προσπάθειά μου, δεν μου πήρε πάνω από κάποια δευτερόλεπτα για να νιώσω στις άκρες τον δαχτύλων μου το καλοκαίρι.

Σήμερα, τυχαία και απρόσμενα, σε έναν άσχετο χώρο, σε αυτή την παραπάνω στιγμή, τρία χρόνια από το χειρουργείο και την συνάντηση με τον καρκίνο, αναρωτήθηκα, που πήγε εκείνο το κορίτσι του καλοκαιριού 2007; Τι απέγινε εκείνη η ξένοιαστη κοπέλα; Σήμερα, έτσι στα ξαφνικά, συνειδητοποίησα πως έχω τρία χρόνια τώρα συμφιλιωθεί (χωρίς να το ξέρω καν) με την απώλεια. Τι έχασα; Έχασα τον ίδιο μου τον εαυτό, τον εαυτό μου όπως τον όριζα ως τότε. Τι βρήκα; Στην αρχή η καινούρια εικόνα μου έμοιαζε με έναν σπασμένο καθρέφτη, η νέα πραγματικότητα είχε έρθει σε κομμάτια, μα που ήμουν ΕΓΩ; Σαν τους σπασμένους καθρέφτες, κάπου με έβλεπα θολή, κάπου παραμορφωμένη, κάπου γνώριμη και φτου και από την αρχή. Βρήκα κάτι καινούριο και έπρεπε να συντονιστώ σε νέα συχνότητα. Καινούριο σώμα, άλλη ψυχολογία, νέα καθημερινότητα (για την περίοδο της θεραπείας).
Έτσι δεν γίνεται πάντα με τις απώλειες κάθε είδους;;; Στην αρχή είναι το σοκ, έπειτα έρχεται η συνειδητοποίηση, μετά μαζεύεσαι, γίνεσαι κουβάρι, κάποια στιγμή όμως η ίδια η ζωή, σε βγάζει από το σκοτάδι σου και σου φωτίζει ένα δρόμο και εσύ ξαφνικά βρίσκεις δύναμη και σηκώνεσαι και περπατάς τον δρόμο που σου φέγγει η ζωή. Δεν ξεχνάς τι βίωσες, επειδή περπατάς, απλά προσπαθείς να ισορροπήσεις μεταξύ μέλλοντος και παρελθόντος. Εσύ πάντα θυμάσαι, αλλά η ζωή σου κλείνει πάντα το μάτι, γιατί είναι μεγάλος αλήτης ο ήλιος που μπαίνει από τα παντζούρια, φωνάζει ΖΩΗ με όλη την ένταση των ακτίνων του! Και εσύ σηκώνεσαι τελικά, αν και κάνεις τον ζόρικο στην αρχή, υποκύπτεις με την δεύτερη ματιά και βγαίνεις στους δρόμους.
Το κορίτσι που έχασα, ΕΜΕΝΑ το αποχαιρέτησα δίχως να το καταλάβω το βράδυ πριν το χειρουργείο. Νόμιζα πως το είχα μαζί μου περισσότερο καιρό, αλλά απόψε πιστεύω πως έπεσα έξω.
Άφησα ένα δάκρυ να κυλήσει γράφοντας τις παραπάνω γραμμές, δε βαριέσαι, ποτέ δεν θρήνησα για εκείνο το κορίτσι. Το καλοκαίρι του 2007, ήταν το τελευταίο της. Ξέρω, θα μου πείτε πως γράφω βλακείες, αφού είμαι εδώ και είμαι καλά, ολοζώντανη συνεχίζω τη ζωή μου. Κι όμως, όσες περάσατε από τον δύσκολο δρόμο του καρκίνου πιστεύω θα καταλάβετε ακριβώς τι εννοώ. Θα συμφωνήσετε και για το πριν και για το μετά.

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

Χρόνια πολλά ΓΥΝΑΙΚΕΣ

για όλες εμάς που καθε μέρα κάνομε τον αγώνα μας για ένα καλύτερο, δικό μας αύριο...

ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ! ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΜΕ!

μια σύγχρονη γυναίκα παρακάτω μιλάει ανοικτά για τον Καρκίνο της...έχουν περάσει 5 χρόνια απο τον όγκο της στο στήθος και είναι ΚΑΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

Κάιλη Μινόγκ!


Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

Απόκριες τέλος


κρίμα που πέρασαν οι γιορτινές μέρες....ευτυχώς όμως πέρασαν ευχάριστα ;-)

ευχαριστώ τους φίλους μου εδώ (και ας μην το ξέρουν) για τις όμορφες στιγμές, για το μασκάρεμα, για τους χορούς και τα ξενύχτια, ήταν ότι χρειαζόμουν

καλό υπόλοιπο εβδομάδας!

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

Οι Κυριακές...


Μυρίζουν εκδρομή, ακόμη και αν έξω βρέχει και εσύ δεν πρόκειται να πας πουθενά!
Ευλογημένη μέρα….κάνει το μυαλό να ταξιδεύει, είτε στο μέλλον είτε στο παρελθόν. Βλέπεις τον εαυτό σου να χαλαρώνει σε ένα βουνό, να πίνει καφέ πλάι στη θάλασσα! Αναμνήσεις μα και ευχές για τις μέρες που θα ρθουν

Κυριακή, η πρώτη αυτού του Μάρτη! Σήμερα δεν έχει χουζούρι, θα τρέξω να εκμεταλλευτώ τη μέρα!

Φορτώνω το αμάξι με φίλους, μουσική…και φεύγω….ΕΦΥΓΑ! Είναι μια εικόνα απο το παρελθόν, με πρόσωπα όμως του παρόντος και γιατί όχι...και του μέλλοντος!


φιλιά!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2011

Καλό μήνα, είπαμε;;;;



εμ δεν είπαμε! Και οι μέρες περνούν....

φταίνε οι "σειρήνες", το λέω πάντα...μα αυτή δεν είναι η δουλειά τους σκέφτομαι μετά;;;Να μας αποσπούν την προσοχή, να μας μαγεύουν με τις φωνές τους, να το βάρος απο την ψυχούλα μας και να μας κάνουν να γελάμε λες και δεν υπάρχει αύριο!

ΜΑΡΤΙΟΣ 2011

με βρίσκει φέτος η Άνοιξη σε μια παρατεταμένη εφηβία, να χάνομαι με τις παρέες σε βόλτες, εξόδους και εκδρομές! Τι όμορφα εκεί έξω!

καλό μας μήνα! καλή Άνοιξη για όλους!